Pejzaži

Pejzaži u delu Dragana Maleševića Tapija jesu brojni i čini se umetniku su bili večna inspiracija. Tapi je voleo prirodu i rado je izlazio da slika u pleneru. Kada bi ostajao u ateljeu voleo je da sluša muziku i zvuke iz prirode, što ga je dodatno inspirisalo. Pejzaž je za Tapija omogućavao eksperimentisanje formom, koloritom, potezom, svesno odabranim verističkim izrazom u kojem fizički svet na platnu dobija svoj metafizički odraz. Kada su ga kritičari prozvali slikarem magijskog realizma, kao da su baš ove pejzaže imali pred sobom, jer koliko god oni delovali uverljivo kao crnogorske stene, bašta ili proplanak, kada se pogleda na drugu stranu preko naslova koji može biti “Polje uspeha”, ”Polje sreće” ili ”Metohija” dobija se nova dimenzija slike ali i nova dimenzija teme, kojom umetnik iskazuje svoj doživljaj slavljenja prirode i emotivnog i duhovnog saživljavanja sa njom. Lični, emotivni odnos prema pejzažu, jeste slika polja koje je za umetnika sreća a Metohija numerički obeležena Tapijevim 33 brojem.