Žanr scene, mrtva priroda i portreti

Nema mnogo razlike u poruci koju treba da prenesu Tapijeve slike, bilo da su nosioci poruke životinje, pejzaži ili ljudi. Ove poruke nisu lične, Tapi se nije obraćao lično, već opšte. Komunicirao je delima sa svetom koji je sam percipirao svojim čulima. Zato su scene koje predstavlja toliko šarenolike. Od orijentalnog mirisa pustinje sa “Oazom” i ”Tuaregom”, “18th hole”, sa golferom izgubljenim u igri, vremenu i prostoru idiličnog vrta nekog doma, sve do daleke “Sicilije 1947”, kojom u oker tonu peska šeta ostareli mafiozo, kako je rekao M. Kapor, i koja miriše na ribu iz “Ribarnice”.